Zdarzało mi się spotykać ludzi, którzy twierdzili, że amstaffy należy bić, bo to niebezpieczna rasa. Co gorsza, ci ludzie byli właścicielami psów tej rasy. Nie ma chyba bardziej mylnego i niebezpiecznego poglądu dotyczącego tej rasy.
Bardzo często jest tak, że charakter psa jest odbiciem złych cech jego właściciela. Dlatego utarła się opinia, że amstaffy to psy niebezpieczne, które atakują wszystko co się rusza. Posiadaczami psów tej rasy są- na skutek mody- osoby, które same często są agresywne i nie mają żadnego pojęcia o wychowywaniu zwierzęcia. Amstaffa kupiły natomiast, żeby wywrzeć wrażanie na znajomych lub straszyć przechodniów. Tymczasem zdrowo wychowywany amstaff to pies szalenie przyjacielski i towarzyski. Uwielbia wszelkiego rodzaju pieszczoty i nie lubo zostawać sam. Wbrew powszechnemu przekonaniu jest to zwierzę, które bardzo lubi dzieci i jest w stosunku do nich bardzo cierpliwe. Ale, jak każda rasa, ma swoje ograniczenia. Amstaffy maja bardzo rozwinięty instynkt terytorialny. Dlatego też mogą być agresywne w stosunku do przedstawicieli tej samej płci. Dotyczy to zarówno domu jak i spacerów.
Kto może zostać właścicielem takiego psa? Przede wszystkim ludzie opanowani i o silnym charakterze. Amstaff ma skłonności do dominacji, dlatego też trzeba będzie pokazać mu jego miejsce w grupie. W wychowywaniu amstaffa ważna jest konsekwencja. Nie można raz pozwalać psu wchodzić na łóżko a innym razem nie. Każdy by od tego zwariował, nie tylko pies.
Ważna rada na przyszłość- aby pies był łagodny należy od pierwszych miesięcy socjalizować go z innymi psami. Wychodzenie na spacery i wspólna zabawa są wskazane. Nie wolno traktować psa jako zwierzęcia niebezpiecznego- należy mieć jednak świadomość jego cech charakteru i siły.